counter 6,988

Profile

~Love Love Yoochun~

Calendar

September 2007
S M T W T F S
« Jan   Oct »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 

more+

Soul Encore Concert

อิจฉาคนเกาหลีจิงๆเล้ย
ได้ดูคอนใหญ่ตั้งสองครั้งแหน่ะ ต้นปีกะปลายปี
แถมคอนครั้งนี้ยังร้องเพลงญี่ปุ่นโชว์ด้วยอ่ะ

อยากให้ที่ไทยร้องเพลงญี่ปุ่นมั่งอ่ะ
Love in the ice ...อยากฟังสดๆ จะมีโอกาสมั้ยนะ
ไปเจอแฟนแคมมิคมา เพลงนี้แหละ
ดูแล้วแบบว่า...
มิคหลับตาอินกะเพลงตลอดเลยอ่ะ
ได้ความรู้สึกมากๆ รู้เลยว่ามิคมันตั้งใจร้องเพลงนี้อย่างแรง
เราชอบเพลงนี้อยู่แล้วด้วย เลยยิ่งชอบเข้าไปใหญ่ หุหุ
ว่าแล้วก็เอามาให้ดูซะเลย

Fancam Micky "Love in the Ice"



lastupdated : 2007-10-28 14:20:29 | 1 comments

Soul Encore Concert

อิจฉาคนเกาหลีจิงๆเล้ย
ได้ดูคอนใหญ่ตั้งสองครั้งแหน่ะ ต้นปีกะปลายปี
แถมคอนครั้งนี้ยังร้องเพลงญี่ปุ่นโชว์ด้วยอ่ะ

อยากให้ที่ไทยร้องเพลงญี่ปุ่นมั่งอ่ะ
Love in the ice ...อยากฟังสดๆ จะมีโอกาสมั้ยนะ
ไปเจอแฟนแคมมิคมา เพลงนี้แหละ
ดูแล้วแบบว่า...
มิคหลับตาอินกะเพลงตลอดเลยอ่ะ
ได้ความรู้สึกมากๆ รู้เลยว่ามิคมันตั้งใจร้องเพลงนี้อย่างแรง
เราชอบเพลงนี้อยู่แล้วด้วย เลยยิ่งชอบเข้าไปใหญ่ หุหุ
ว่าแล้วก็เอามาให้ดูซะเลย

Fancam Micky "Love in the Ice"



lastupdated : 2007-10-28 14:20:29 | 1 comments

~Forever LovE~



14 ตุลาคม...วันที่ฝันเป็นจริง อิอิ

วันนี้ตื่นแต่เช้าด้วยความตื่นเต้นแล้วก็กลัว...
กลัวที่ว่าไปแล้วจะไม่ได้เจอ...

ไปถึงที่พารากอนตอนประมาณเก้าโมงครึ่ง
คนเยอะมากกกกกกเยอะจนใจแป้ว...
พอตอนประมาณสิบโมงได้ ประตูของลานพาร์คพารากอนก็เปิด
คนกรูกันแบบว่าสุดชีวิต...แถมเรายังโดนเหยียบรองเท้าหลุด
นึกว่าจะตายคาฝูงชนซะแล้ว...

และด้วยความที่คนเยอะมากจิงๆ เรากะเพื่อนก็เลยได้อยู่กันหลังๆ
แล้วโดนบูธของยามาฮ่าบังอีกต่างหาก
ทีนี้ก็ยืนกันอยู่ประมาณสิบนาที แล้วแบบว่า...แดดมันร้อนมากกก
แล้วขืนยังยืนรออยู่ตรงนี้ต่อไป ก็คงจะไม่เห็นดงบังอยู่ดี
ก็เลยตัดสินใจว่า ค่อยไปหาลู่ทางที่จะดูดงบังทีหลังก็แล้วกัน
แล้วตัดสินใจเดินออกมา แล้วเข้าไปในห้างพารากอน

ด้วยความที่พารากอนเป็นกระจกใส ก็เลยสามารถมองเห็น
ข้างนอกได้ แล้วก็มีคนจำนวนนึงยืนอยู่ตรงกระจกด้านข้าง
ที่มองเห็นเวทีได้แบบว่าชัดมาก แล้วก็ไม่ไกลด้วย
ก็เลยเปลี่ยนแผนกะเพื่อน...ตกลงนั่งรอกันตรงนี้แหละ
ดงบังมาก็คงเห็นอย่างชัดอ่ะ

ก็นั่งรอกันไป...ซักพักคนบริเวณเราก็เริ่มเยอะขึ้นๆ จนออกไปไหนแทบจะไม่ได้แล้ว...ก็นั่งรอกันไป...พอซักประมาณบ่ายสามได้
ฝนก็ตกลงมาอย่างหนัก...เหมือนกับพายุเข้าเลย
คือทั้งฝนทั้งลม...ตอนนั้นใจแป้วมาก
เพราะว่าถ้ามันยังตกไม่หยุด...ดงบังก็คงจะมาแถลงข่าวไม่ได้แน่ๆ
แล้วที่เรานั่งรอมาทั้งวันก็จะสูญเปล่า...
แล้วพายุลมกะฝนก็สงบลง
ตอนบ่ายสี่โมงเย็น ตอนนั้นดีใจมากกกกกกก

ในที่สุดอุปสรรคทั้งหมดก็ผ่านพ้นไปแล้ว
คนงานก็เริ่มจะเคลียร์พื้นที่ แล้วเราก็นั่งรอกันอยู่จนประมาณห้าโมง
นิดๆ ดงบังก็มา...แปแรกที่ได้เห็นในจอทีวี...คือนู๋มิน
นู๋มินน่ารักมากกกกก มาด้วยทรงผมถูกใจอย่างแรง
แบบว่าตายไปเลยดีกว่า...ทุกคนหล่อมากกกกกกกกกกกกก

แล้วเราก็ได้เห็นมิคในจอทีวี...มิคน่ารักมากกกกก
ผมหน้าม้า เหมือนเด็กน้อยๆ อิอิ
ซักพักพอเดินทั่วสยาม...ดงบังก็มาที่ลานพาร์คพารากอน
วินาทีที่ได้เห็นตัวเป็นๆขึ้นมาบนเวที...
มันบอกไม่ถูก ทั้งดีใจ ทั้งไม่แน่ใจว่าเราได้เจอจิงๆเหรอเนี่ย
ทุกคนดูร่าเริงมากกก...ดูมีความสุขกันสุดๆ
เราเองยืนมองอยู่ในห้างก็มีความสุขเหมือนกัน
โฟกัสเราไปหยุดอยู่ที่มิคเกือบตลอดเวลา
อยากเก็บภาพของมิคเอาไว้ให้นานที่สุด...

ในที่สุดเราก็ได้เจอกันซะทีนะ ถึงแม้ว่ามิคจะมองไม่เห็นเราก็เหอะ อิอิ
เป็นความโชคดีอีกอย่างนึง คือเรากะเพื่อนได้นั่งอยู่แถวหน้าสุดพอดี
เลยไม่มีใครมาบัง...ได้มองดงบังอย่างเต็มๆตา
เราถ่ายวิดิโอเก็บไว้ ถึงแม้ว่ามันจะมองแทบไม่เห็นตัวดงบังก็เหอะ
แต่มันก็เป็นความทรงจำที่เราอยากเก็บไว้

เสียดายมาก ที่กล้องมือถือมันไม่ดี...มันไม่สามารถซูมเข้าไปได้
อย่างที่ใจเราต้องการ แล้วภาพที่ออกมาก็ดูไกลกว่าความเป็นจริง
ที่เรายืนมองด้วยตาเปล่า เห้อ...เสียดายอยู่เหมือนกันนะ
แต่ไม่เป็นไร เกือบครึ่งชั่วโมงแห่งความสุขของเรากะเพื่อน
มันคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม ถึงจะไม่ได้เห็นใกล้ๆเหมือนคนที่อยู่ข้างนอก
แต่เค้าก้ทุ่มเทตากแดดตากฝน มันก็สมควรกับความอดทนของพวกเค้าแล้ว
แต่เรา...นั่งรออย่างสบายๆ แดดไม่ร้อน ไม่เปียกฝน
ได้เห็นในระยะไม่เกินสิบเมตรแบบนี้...มันก็เป็นอะไรที่ไม่ได้คาดหวังไว้เหมือนกัน...พอดงบังแถลงข่าวเสร็จ

เราก็ไปกินข้าวกันกะเพื่อน...เพราะว่าวันนั้นทั้งวัน
ไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย เพิ่งรู้ตัวว่าหิวมากๆ ก็ตอนนั้นแหละ อิอ
ไปกินเสร็จก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
แต่ในจังหวะที่เรากะลังจะก้าวออกจากสยาม ก็ได้ยินเสียงกรี๊ดดังมา
จากชั้นบน ด้วยความที่อยากรู้อยากเห็น
ก็เลยขึ้นบันไดเลื่อนไปดู
ก็ยังเห็นคนรออยู่เยอะมากกกกกกก

แสดงว่าดงบังยังไม่กลับ
เราก็เลยยืนรอ...พอประมาณสองทุ่ม
หนุ่มๆก็เดินออกมา...แต่เรารออยู่ที่ชั้นสาม
ก็เลยเห็นไม่ครบทุกคน
เห็นแค่ แจ มิน แล้วก็เซีย
ไม่เห็นมิคกะยุนเลย -*-

ไม่เป็นไร...ก็ยังดีกว่าไม่เจอเลยเนอะ
พอส่งหนุ่มๆไปสนามบินเสร็จ ก็ได้เวลากลับบ้านซะที
ถึงบ้านห้าทุ่มได้...นั่งยิ้มมาตลอดทาง นั่งดูคลิปที่เราถ่ายไว้
มันเหมือนความทรงจำทุกอย่าง ทุกภาพยังติดอยู่ที่ตา
เห้อ..มีความสุขมากๆๆๆๆๆ

แล้วเรามาเจอกันอีกนะมิค อิอิ
การรอคอยวันนี้ มันคุ้มค่าจิงๆ
มิคยังน่ารักเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน...
แล้วเราก็ถูกใจ...อย่าแอ๊บแบ๊ว...ของมิคมากเลยนะ
มันโดน 555

ปล. เห็นมิคเขินด้วยล่ะ...ตอนมิคมองมาทางฝั่งเรา แล้วพวกเราก็โบกมือ
มิคยิ้มเขินๆแล้วก็หันกลับไป...รู้มะ...มันทำให้เราเคลิ้ม อิอิ
ทำไมเป็นคนเขินได้น่ารักขนาดนี้นะเนี่ย



lastupdated : 2007-10-17 15:08:20 | 3 comments

Soul Encore Concert

อิจฉาคนเกาหลีจิงๆเล้ย
ได้ดูคอนใหญ่ตั้งสองครั้งแหน่ะ ต้นปีกะปลายปี
แถมคอนครั้งนี้ยังร้องเพลงญี่ปุ่นโชว์ด้วยอ่ะ

อยากให้ที่ไทยร้องเพลงญี่ปุ่นมั่งอ่ะ
Love in the ice ...อยากฟังสดๆ จะมีโอกาสมั้ยนะ
ไปเจอแฟนแคมมิคมา เพลงนี้แหละ
ดูแล้วแบบว่า...
มิคหลับตาอินกะเพลงตลอดเลยอ่ะ
ได้ความรู้สึกมากๆ รู้เลยว่ามิคมันตั้งใจร้องเพลงนี้อย่างแรง
เราชอบเพลงนี้อยู่แล้วด้วย เลยยิ่งชอบเข้าไปใหญ่ หุหุ
ว่าแล้วก็เอามาให้ดูซะเลย

Fancam Micky "Love in the Ice"



lastupdated : 2007-10-28 14:20:29 | 1 comments

~Forever LovE~



14 ตุลาคม...วันที่ฝันเป็นจริง อิอิ

วันนี้ตื่นแต่เช้าด้วยความตื่นเต้นแล้วก็กลัว...
กลัวที่ว่าไปแล้วจะไม่ได้เจอ...

ไปถึงที่พารากอนตอนประมาณเก้าโมงครึ่ง
คนเยอะมากกกกกกเยอะจนใจแป้ว...
พอตอนประมาณสิบโมงได้ ประตูของลานพาร์คพารากอนก็เปิด
คนกรูกันแบบว่าสุดชีวิต...แถมเรายังโดนเหยียบรองเท้าหลุด
นึกว่าจะตายคาฝูงชนซะแล้ว...

และด้วยความที่คนเยอะมากจิงๆ เรากะเพื่อนก็เลยได้อยู่กันหลังๆ
แล้วโดนบูธของยามาฮ่าบังอีกต่างหาก
ทีนี้ก็ยืนกันอยู่ประมาณสิบนาที แล้วแบบว่า...แดดมันร้อนมากกก
แล้วขืนยังยืนรออยู่ตรงนี้ต่อไป ก็คงจะไม่เห็นดงบังอยู่ดี
ก็เลยตัดสินใจว่า ค่อยไปหาลู่ทางที่จะดูดงบังทีหลังก็แล้วกัน
แล้วตัดสินใจเดินออกมา แล้วเข้าไปในห้างพารากอน

ด้วยความที่พารากอนเป็นกระจกใส ก็เลยสามารถมองเห็น
ข้างนอกได้ แล้วก็มีคนจำนวนนึงยืนอยู่ตรงกระจกด้านข้าง
ที่มองเห็นเวทีได้แบบว่าชัดมาก แล้วก็ไม่ไกลด้วย
ก็เลยเปลี่ยนแผนกะเพื่อน...ตกลงนั่งรอกันตรงนี้แหละ
ดงบังมาก็คงเห็นอย่างชัดอ่ะ

ก็นั่งรอกันไป...ซักพักคนบริเวณเราก็เริ่มเยอะขึ้นๆ จนออกไปไหนแทบจะไม่ได้แล้ว...ก็นั่งรอกันไป...พอซักประมาณบ่ายสามได้
ฝนก็ตกลงมาอย่างหนัก...เหมือนกับพายุเข้าเลย
คือทั้งฝนทั้งลม...ตอนนั้นใจแป้วมาก
เพราะว่าถ้ามันยังตกไม่หยุด...ดงบังก็คงจะมาแถลงข่าวไม่ได้แน่ๆ
แล้วที่เรานั่งรอมาทั้งวันก็จะสูญเปล่า...
แล้วพายุลมกะฝนก็สงบลง
ตอนบ่ายสี่โมงเย็น ตอนนั้นดีใจมากกกกกกก

ในที่สุดอุปสรรคทั้งหมดก็ผ่านพ้นไปแล้ว
คนงานก็เริ่มจะเคลียร์พื้นที่ แล้วเราก็นั่งรอกันอยู่จนประมาณห้าโมง
นิดๆ ดงบังก็มา...แปแรกที่ได้เห็นในจอทีวี...คือนู๋มิน
นู๋มินน่ารักมากกกกก มาด้วยทรงผมถูกใจอย่างแรง
แบบว่าตายไปเลยดีกว่า...ทุกคนหล่อมากกกกกกกกกกกกก

แล้วเราก็ได้เห็นมิคในจอทีวี...มิคน่ารักมากกกกก
ผมหน้าม้า เหมือนเด็กน้อยๆ อิอิ
ซักพักพอเดินทั่วสยาม...ดงบังก็มาที่ลานพาร์คพารากอน
วินาทีที่ได้เห็นตัวเป็นๆขึ้นมาบนเวที...
มันบอกไม่ถูก ทั้งดีใจ ทั้งไม่แน่ใจว่าเราได้เจอจิงๆเหรอเนี่ย
ทุกคนดูร่าเริงมากกก...ดูมีความสุขกันสุดๆ
เราเองยืนมองอยู่ในห้างก็มีความสุขเหมือนกัน
โฟกัสเราไปหยุดอยู่ที่มิคเกือบตลอดเวลา
อยากเก็บภาพของมิคเอาไว้ให้นานที่สุด...

ในที่สุดเราก็ได้เจอกันซะทีนะ ถึงแม้ว่ามิคจะมองไม่เห็นเราก็เหอะ อิอิ
เป็นความโชคดีอีกอย่างนึง คือเรากะเพื่อนได้นั่งอยู่แถวหน้าสุดพอดี
เลยไม่มีใครมาบัง...ได้มองดงบังอย่างเต็มๆตา
เราถ่ายวิดิโอเก็บไว้ ถึงแม้ว่ามันจะมองแทบไม่เห็นตัวดงบังก็เหอะ
แต่มันก็เป็นความทรงจำที่เราอยากเก็บไว้

เสียดายมาก ที่กล้องมือถือมันไม่ดี...มันไม่สามารถซูมเข้าไปได้
อย่างที่ใจเราต้องการ แล้วภาพที่ออกมาก็ดูไกลกว่าความเป็นจริง
ที่เรายืนมองด้วยตาเปล่า เห้อ...เสียดายอยู่เหมือนกันนะ
แต่ไม่เป็นไร เกือบครึ่งชั่วโมงแห่งความสุขของเรากะเพื่อน
มันคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม ถึงจะไม่ได้เห็นใกล้ๆเหมือนคนที่อยู่ข้างนอก
แต่เค้าก้ทุ่มเทตากแดดตากฝน มันก็สมควรกับความอดทนของพวกเค้าแล้ว
แต่เรา...นั่งรออย่างสบายๆ แดดไม่ร้อน ไม่เปียกฝน
ได้เห็นในระยะไม่เกินสิบเมตรแบบนี้...มันก็เป็นอะไรที่ไม่ได้คาดหวังไว้เหมือนกัน...พอดงบังแถลงข่าวเสร็จ

เราก็ไปกินข้าวกันกะเพื่อน...เพราะว่าวันนั้นทั้งวัน
ไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย เพิ่งรู้ตัวว่าหิวมากๆ ก็ตอนนั้นแหละ อิอ
ไปกินเสร็จก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
แต่ในจังหวะที่เรากะลังจะก้าวออกจากสยาม ก็ได้ยินเสียงกรี๊ดดังมา
จากชั้นบน ด้วยความที่อยากรู้อยากเห็น
ก็เลยขึ้นบันไดเลื่อนไปดู
ก็ยังเห็นคนรออยู่เยอะมากกกกกกก

แสดงว่าดงบังยังไม่กลับ
เราก็เลยยืนรอ...พอประมาณสองทุ่ม
หนุ่มๆก็เดินออกมา...แต่เรารออยู่ที่ชั้นสาม
ก็เลยเห็นไม่ครบทุกคน
เห็นแค่ แจ มิน แล้วก็เซีย
ไม่เห็นมิคกะยุนเลย -*-

ไม่เป็นไร...ก็ยังดีกว่าไม่เจอเลยเนอะ
พอส่งหนุ่มๆไปสนามบินเสร็จ ก็ได้เวลากลับบ้านซะที
ถึงบ้านห้าทุ่มได้...นั่งยิ้มมาตลอดทาง นั่งดูคลิปที่เราถ่ายไว้
มันเหมือนความทรงจำทุกอย่าง ทุกภาพยังติดอยู่ที่ตา
เห้อ..มีความสุขมากๆๆๆๆๆ

แล้วเรามาเจอกันอีกนะมิค อิอิ
การรอคอยวันนี้ มันคุ้มค่าจิงๆ
มิคยังน่ารักเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน...
แล้วเราก็ถูกใจ...อย่าแอ๊บแบ๊ว...ของมิคมากเลยนะ
มันโดน 555

ปล. เห็นมิคเขินด้วยล่ะ...ตอนมิคมองมาทางฝั่งเรา แล้วพวกเราก็โบกมือ
มิคยิ้มเขินๆแล้วก็หันกลับไป...รู้มะ...มันทำให้เราเคลิ้ม อิอิ
ทำไมเป็นคนเขินได้น่ารักขนาดนี้นะเนี่ย



lastupdated : 2007-10-17 15:08:20 | 3 comments

JusT For 3 Days^^

อีกสามวันเองนะ...เราจะได้เจอกันแล้ว ^^

ทั้งตื่นเต้นทั้งกลัว...เฮ้อ ตอนนี้มีหลายอารมณ์มากๆ




คิดถึงมิคจังเลยยยยยยยย




ปีกว่าแล้วนะ ที่เราไม่ได้เจอกัน หลังจากคอนเสิร์ต

วันอาทิตย์นี้...ขอให้ทุกอย่างราบรื่นทีเถอะ...

ท้องฟ้าแจ่มใส ปลอดโปร่ง  อากาศดี

ได้เจอมิคนานๆ  ได้เห็นมิคชัดๆ หุหุ

ขอมากไปมั้ยเนี่ย...เอาเป็นว่า วันอาทิตย์เราเจอกันนะมิค


ไม่อยากจะเชื่อเลย...ทุกวันนี้ยังนั่งนึกอยู่ว่า

จิงรึป่าวนะที่จะได้เจอมิคแล้ว

เหมือนฝันเลย...ในที่สุดก็มาไทยกันจนได้นะ

นึกว่าจะต้องรอจนวันคอนเสิร์ตนู่นแหละ  ถึงจะได้เจอ

หุหุ  มีความสุขจังเลย 

มิคตัดผมสั้นลงอีกแล้วนะ...บ่นไปหน่อยเดียวเอง

ว่าผมมิคดูจะยาวเกินไปแล้ว...เท่านั้นแหละ

อีกวันสองวัน มิคสนองความต้องการมาก

ไปตัดมาซะงั้น...ไม่ต้องตัดสั้นขนาดนั้นก็ได้ลูกเอ้ย

ยาวกว่าตอนคอนที่เกาหลีจิ๊ดนึงเอง -*-

ไม่เป็นไร...ยังไงก็น่ารักอยู่ดี อิอิ


ติดใจมิกฮู้ดเขียวมากมาย  น่าร้ากกกกกกกกก^^





 


Partner For Life - SG Wannabe <<< Really Love This Song^^

>
lastupdated : 2007-10-11 15:11:05 | 5 comments

junemic